اربعين
السلام عليكَ يا ابا عَبداللهِ
وَ علي الاَرواح الَّتي حَلت بفنآئِكَ عليكَ مِني سلامُ الله ابداً ما بَقيتُ وَ بقيَ الليلُ وَ النهارَوَ لاجعلهُ اللهُ اخرَ العهدِمني لزيارتكم السلامُ علي الحسين وعلي علي بن الحسين و علي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين
اربعين در فرهنگ عاشورا به چهلمين شب شهادت حسين بن علي(ع) گفته ميشود که مصادف با روز 20 ماه صفر است.
در نخستين اربعين شهادت امام حسين (ع)، جابر بن عبدالله انصاري و عطيه عوفي موفق به زيارت تربت و قبر سيد الشهدا شدند.
در همان اربعين، کاروان اسراي اهل بيت (ع) در بازگشت از شام و سر راه مدينه، از کربلا گذشتند و با جابر ديدار کردند.
از جمله مرحوم محدث قمي در «منتهي الامال» دلايلي ذکر ميکند که ديدار اهل بيت از کربلا در اربعين اول نبوده است. تکريم اين روز و احياي خاطره غمبار عاشورا، رمز تداوم شعور عاشورايي در زمانهاي بعد بوده است.
اربعين از رازهاي هستي، خصوصيت عدد چهل و اسرار نهفته در آن براى ما روشن نيست. البته چه بسا، با توجه به ويژگىهاى انسان، «چهل بار» تكرار يك رفتار پسنديده موجب ملكه معنوى و تعميق آن رفتار و قابليت نزول فيض خاص خداوند مىشود.
در فرهنگ اسلامى هم عدد چهل (اربعين) جايگاه ويژهاى دارد. چله نشينى براى رفع حاجات، حفظ كردن چهل حديث، اخلاص چهل صباح، كمال عقل در چهل سالگى، دعا براى چهل مؤمن، از اين نمونههاست.
پيامبر (ص) فرمود: من اخلص لله اربعين يوماً فجر الله ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه: هر كس چهل روز فقط براى خداوند تعالى اخلاص چشمههای خداوند ورزد حكمت را از قلبش بر زبانش جارى مىسازد.