بسم الله الرحمن الرحیم
اولین روز کاری در سال جهاد اقتصادی و حضور همکاران در مرقد مطهر حضرات سهل ،طالب و جعفر بن علی در آستانه و مرقد شهدای آستانه وشازند وشهدای گمنام
السلام عليكَ يا ابا عَبداللهِ
وَ علي الاَرواح الَّتي حَلت بفنآئِكَ عليكَ مِني سلامُ الله ابداً ما بَقيتُ وَ بقيَ الليلُ وَ النهارَوَ لاجعلهُ اللهُ اخرَ العهدِمني لزيارتكم السلامُ علي الحسين وعلي علي بن الحسين و علي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين
اربعين در فرهنگ عاشورا به چهلمين شب شهادت حسين بن علي(ع) گفته مي‌شود که مصادف با روز 20 ماه صفر است.
در نخستين اربعين شهادت امام حسين (ع)، جابر بن عبدالله انصاري و عطيه عوفي موفق به زيارت تربت و قبر سيد الشهدا شدند.
در همان اربعين، کاروان اسراي اهل بيت (ع) در بازگشت از شام و سر راه مدينه، از کربلا گذشتند و با جابر ديدار کردند.
از جمله مرحوم محدث قمي در «منتهي الامال» دلايلي ذکر مي‌کند که ديدار اهل بيت از کربلا در اربعين اول نبوده است. تکريم اين روز و احياي خاطره غمبار عاشورا، رمز تداوم شعور عاشورايي در زمان‌هاي بعد بوده است.
اربعين از رازهاي هستي، خصوصيت عدد چهل و اسرار نهفته در آن براى ما روشن نيست. البته چه بسا، با توجه به ويژگىهاى انسان، «چهل بار» تكرار يك رفتار پسنديده موجب ملكه معنوى و تعميق آن رفتار و قابليت نزول فيض خاص خداوند مىشود.
در فرهنگ اسلامى هم عدد چهل (اربعين) جايگاه ويژه‌اى دارد. چله نشينى براى رفع حاجات، حفظ كردن چهل حديث، اخلاص چهل صباح، كمال عقل در چهل سالگى، دعا براى چهل مؤمن، از اين نمونه‌هاست.
پيامبر (ص) فرمود: من اخلص لله اربعين يوماً فجر الله ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه: هر كس چهل روز فقط براى خداوند تعالى اخلاص چشمه‌های خداوند ورزد حكمت را از قلبش بر زبانش جارى مى‌‌سازد.
آمده ام، آمدم ای شاه پناهم بده
خط امانی ز گناهم بده
ای حرمت ملجأ درماندگان
دور مران از در و راهم بده
لایق وصل تو که من نیستم
اذن به یک لحظه نگاهم بده
لشگر شیطان به کمین من است
بی کسم ای شاه پناهم بده
تو کیستی شریک غم اهل عالمی
در خاک طوس کعبه اولاد آدمی
آن رازها که از همه پوشیده داشتم
تنها در این حرم به تو،گفتم تو محرمی
(از اینجا دانلود کنید)
ماه میهمانی خدا، ماه خوبی ها،
ماه شب های قدر، ماه دعا ونیایش ،
ماه رحمت و آمرزش و ماه خیر و برکت است.
حلول ماه مبارک رمضان، به راستی که خبر از گشایش
درهای بهشت به روی آدمیان دارد.
ماه تزکیه، ماه خودسازی، ماه از خویش تا خدا رفتن،
ماه پرواز با دوبال قنوت از زمین تا ملکوت
و شکوفایی غنچه های معنویت در سکوت سبز روزه داران
و در حيرت ارغوانی سالکان کوی دوست فرو رفتن است
اين ماه پربركت چنان كه از روايات استفاده مى شود بهشت را زينت مي دهند و پاداش كارهاى خير و عبادت ها و راز و نيازها دو برابر مي گردد.
ماه رمضان، ماه خداى عزوجل است كه در آن پاداش كارهاى نيك دو برابر مىشود و گناهان زدوده مىشود.
ماه رمضان، ماه بركت و افزايش است.
ماه رمضان، ماه بازگشت و انابه است
ماه رمضان، ماه توبه است.
ماه رمضان، ماه آمرزش گناهان و مغفرت است.
ماه رمضان، ماه آزادى و رهايى از جهنم و دستيابى به بهشت است.
علی علیه السلام و زیبائیها :
زیباترین ولادت : تنها کسی که در داخل خانه خدا بدنیا آمد ، اوست.
زیباترین نام : بنا بر روایات متعدد ، نام علی مشتق از نام خداست .
زیباترین معلم : علی تربیت شده دست پیامبر (ص) بود .
زیباترین سخنان : به تعبیر بسیاری از بزرگان ، نهج البلاغه برادر قرآن کریم است.
سالروز شهادت امام علي النقي الهادي (ع) را تسليت و تعزيت عرض مي نمايم
از زلال گفتار امام علي النقي (ع) :
*به راستى كه خدا، جز بدانچه خودش را وصف كرده، وصف نشود.كجا وصف شود آن كه حواس از دركش عاجز است، و تصورّات به كُنه او پى نبرند، و در ديده ها نگنجد؟ او با همه نزديكىاش دور است و با همه دورىاش نزديك. كيفيّت و چگونگى را پديد كرده، بدون اين كه خود كيفيّت و چگونگى داشته باشد. مكان را آفريده بدون اين كه خود مكانى داشته باشد. او از چگونگى و مكان بر كنار است. يكتاى يكتاست، شكوهش بزرگ و نام هايش پاكيزه است.
**هر كس از خدا بترسد، مردم از او بترسند، و هر كه خدا را اطاعت كند، از او اطاعت كنند، و هر كه مطيع آفريدگار باشد، باكى از خشم آفريدگان ندارد، و هر كه خالق را به خشم آورد، بايد يقين كند كه به خشم مخلوق دچار مىشود.
***هر كه از مكر خدا و مؤاخذه دردناكش آسوده زِيَد، تكبّر پيشه كند تا قضاى خدا و امر نافذش او را فراگيرد، و هر كه بر طريق خداپرستى، محكم و استوار باشد، مصائب دنيا بر وى سبك آيد و اگر چه مقراض شود و ريز ريز گردد.
سلام بر همکاران عزیز
پیشاپیش میلاد حضرت فاطمه (س) و روز مادر گرامی باد
سالروز آزادي خرمشهر عزيز مبارک باد 
بسم الله الرحمن الرحیم
به بهانه ی جشن عاطفه ها غزل داستانی از استاد محمد جواد محبت . هربار خوانده ام گریه کردم . به خاطر جریان یک احساس ناب درباره طفلی "سیاه وکوچک و مظلوم و پاره پوش ومریض" .
«سال ۱۳۴۶،پنج سال از آموزگاری من در دبستان های روستایی قصر شیرین سپری شده بود . روستای برفی ، در پنج کیلومتری شهر بود وجاده خاکی آن تا روستا دوسه کیلومتری طول داشت .
مردم خانه های خود را اغلب دو اشکوبه (دوطبقه ) می ساختند ...بچه های آبادی به طور مختلط ،در کلاس های اول ودوم و سوم دبستان تحصیل می کردند . غزل داستانی که سال ها بعد ـ در مرور خاطرات ـ سروده شد ،نمایی کوچک و به یاد ماندنی زندگی چند ماهه من در آن روستا است ...»
دل است وباز خیال تورا به سر دارد
که شب دوباره ز پس کوچه ها گذر دارد
دل است ودیده ـ چو یک لحظه می نهد بر هم ـ
تورا وحال تورا باز در نظر دارد
که ای تو ؟ آه ...که ای ؟ پرنده لرزان
که جانت از قفس تن ،سر سفر دارد
اگر چه خاطره ها سخت گریه انگیزند
ولی خیال «کبی» گریه بیشتر دارد
«کبی»که کفش بزرگش میان جو افتاد
«کبی» که جای پرستار زن پدردارد
«کبی» به مدرسه روستای برفی بود
«کبی» نیاز به یک شرح مختصر دارد
سیاه وکوچک و مظلوم و پاره پوش ومریض
نفس برای کبی حکمِ درد سر دارد
چگونه آه،دو دست کبود وکوچک او
کتاب ودفتر ِمشق ومداد ، بردارد
هوای آخر آذر چه می کند که کبی
برای گرم شدن سعی بی ثمر دارد
لباس گرم به تن کن ـ ببین هوا سرد است
برای سینه ات این سوز ها ضرر دارد
لباس گرم /کمی خیره ،سر به زیر از شرم
تبسمش چه کند ؟ زهر در شکر دارد
****
شب است وخانه ی او انتهای کوچه ی ده
چه کوچه ای که از آن رد شدن خطر دارد
صدای "پارس " نیامد عبور آسان است
که خیر بودن هر نیتی اثر دارد
زخلق تنگیِ "کوکب " به اهل او گفتم
که پشت ِ دست به چشمان نیمه تر دارد
به او کمی برسید ،این سفارشم اما
به گوش فقر سفارش مگر اثر دارد ؟
****
گذشته است از ان حال وروزها ، سی سال
کبی کجاست ؟ خدا از کبی خبر دارد ....
